Generation P (2011)

Pokolenie radzieckich nastolatków w latach siedemdziesiątych otrzymało w darze od sowieckiej władzy Pepsi-Colę noworosyjskiego rozlewu, niezwykły napój, którego smak symbolizować miał wolność i nadzieję, że wraz z nim zza oceanu nareszcie przyjdzie cudowne życie. Tak też się stało, nowa rzeczywistość odarta z iluzji szybko nadeszła, zmiatając wszystko na swojej drodze, przyniosła upadek dawnych ideałów... Na ten film czekano ponad 10 lat. Ekranizacja kultowej powieści Wiktora Pielewina jest jej reinterpretacją przeniesioną w dzisiejsze czasy – to rewolucja świadomości milionów, doznanie psychodeliczne. Filozofia absurdu i ortodoksyjny thrash, ezoteryka i mistycyzm, słodko-gorzkie lata 90-te w legginsach i lipnym Rolexie, obłęd technologii, Babilon w Moskwie i Moskwa w Babilonie. Film Wiktora Ginzburga „Generation P” w dużej mierze opiera się na halucynacjach łącznie z traktatem w duchu Che Guevary o tym jak telewizja niszczy człowieka. Jednak przez tę zmienioną rzeczywistość prześwituje prawdziwe oblicze Moskwy lat 90-tych – epicentrum bandyckiego kapitalizmu, który zastąpił zimną wojnę. Wawilen Tatarski zakłada własną agencję reklamową, której misją jest popularyzacja nowych towarów za pomocą chwytliwych haseł, dostosowanych do sowieckiej mentalności.